tabir

Bahasa Melayu

Kata nama

tabir (ejaan Jawi تابير, jamak tabir-tabir)

1. Helaian yang dipasang di dinding; langsir.

Etimologi

Daripada bahasa .

Sebutan

• Kamus Dewan: ta·bir
• AFA^(kekunci): /tabir/

Rujukan

• "tabir" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "tabir" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "tabir" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

tabir (jamak tabir-tabir)

1. Helaian yang dipasang di dinding; langsir.

Etimologi

Daripada bahasa .

Sebutan

• AFA^(kekunci): [ˈt̪abɪr]

Pautan luar

• “tabir” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Kadazandusun

Kata nama

tabir

1. langsir

Bahasa Melayu Sabah

Kata nama

tabir

1. langsir