tahu

Bahasa Melayu

Takrifan

tahu (ejaan Jawi تاهو)

1. Maklum akan suatu ilmu atau perkara.
2. Kenal seseorang atau sesuatu.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *tahu(ʔ), daripada Melayu-Chamik Purba, daripada Melayu-Sumbawa Purba, daripada Melayu-Polinesia Purba *taqu, daripada Austronesia Purba *Caqu.

Sebutan

• Kamus Dewan: ta·hu
• AFA^(kekunci): /tahu/
• Rima: -ahu, -hu, -u

• Audio (MY):

  (file)

Loghat

Bentuk serantau bagi tahu (“maklum akan suatu ilmu atau perkara”)
lihat peta; sunting data
Rantau	Ragam	Perkataan
Brunei	Baku Brunei	tahu
Indonesia	Baku Indonesia	tahu
Malaysia	Baku Malaysia	tahu
	Kedah	taw
	Perlis	taw
	Pulau Pinang	taw
Singapura	Baku Singapura	tahu
Jadual ini menunjukkan pelbagai bentuk serantau untuk bahasa Melayu. Pengelasan ini berdasarkan taburan geografi.

Rujukan

• "tahu" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "tahu" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Jawa

Takrifan

Kata nama

tahu

1. tauhu