unik

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

unik (Ejaan Jawi اونيک‎)

  1. Menonjol atau berbeza apabila dibandingkan dengan sekumpulan benda serupa.

Etimologi[sunting]

Pinjaman bahasa Inggeris unique.

Sebutan[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "unik" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.