usia

Bahasa Melayu

Kata kerja

usia (ejaan Jawi اوسيا)

1. Darjat lama seseorang hidup; umur.

Etimologi

Daripada bahasa Sanskrit आयुष्य (āyuṣya, “hidup”).

Sebutan

• Kamus Dewan: u·sia

Pautan luar

• "usia" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata kerja

usia (jamak usia-usia)

1. Darjat lama seseorang hidup; umur.

Etimologi

Daripada bahasa Sanskrit आयुष्य (āyuṣya, “hidup”).

Sebutan

• Penyempangan: u‧sia

Pautan luar

• “usia” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.