yawn

Daripada Wiktionary
Jump to navigation Jump to search
Lihat juga: Yawn

Bahasa Inggeris[sunting]

Kata kerja[sunting]

yawn (jamak yawns)

  1. menguap.

Kata nama[sunting]

yawn

  1. kuap.

Istilah terbitan[sunting]

Etimologi[sunting]

Sebahagian daripada bahasa Inggeris Pertengahan yanen, yonen, yenen (to yawn), daripada bahasa Inggeris Kuno ġinian, ġeonian (to yawn, gape), daripada bahasa Proto-Germanic *ginōną (to yawn); dan sebahagiannya daripada bahasa Inggeris Pertengahan gonen (to gape, yawn), daripada bahasa Inggeris Kuno gānian (to yawn, gape), daripada bahasa Proto-Germanic *gainōną (to yawn, gape); kedua-duanya daripada bahasa Proto-Indo-European *ǵʰi-, *ǵʰeyh₁- (to yawn, gape). Seasal daripada bahasa North Frisian jåne (to yawn), bahasa Saterland Frisian jaanje, joanje (to yawn), bahasa Middle Dutch genen, ghenen (to yawn), bahasa Jerman Kasar Jerman jahnen (to yawn), bahasa Jerman gähnen (to yawn, gape), dialek bahasa Sweden gana (to gape, gawk), dialek bahasa Norway gina (to gape).

Bandingkan juga bahasa Slavonik Gereja Lama зѣѭ (zějǫ) (bahasa Rusia зи́нуть (zínutʹ), зия́ть (zijátʹ)), Yunani χαίνω (khaínō)), Latin hiō, bahasa Tocharian A śew, bahasa Tocharian B kāyā, bahasa Lithuania žioti, Rusia, Sanskrit जेह् (jeh)

Sebutan[sunting]

Anagram[sunting]