حضرة

Bahasa Arab

Kata nama

حَضْرَة (ḥaḍra) f

1. kehadiran
2. Petempatan dengan penghuni yang menetap
3. Suatu gelaran kehormatan

Etimologi

Daripada ح ض ر (ḥ ḍ r).

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ħadˤ.ra/

Keturunan

• → Azeri: həzrət
• → Chagatai: حضرت
• → Turki Usmaniyah: حضرت (hazret)
• → Pashto: حضرت (hazrát)
• → Parsi: حضرت (hazrat)