شنیدن

Bahasa Parsi

شِنیدَن (šenidan)

Diwarisi daripada Parsi Pertengahan [Istilah?] (/⁠âšnūdan⁠/, “dengar, faham”),^[1] daripada bahasa Iran Purba *ā- + *xšnaw- (“dengar”). Awalan berasal daripada bahasa Indo-Eropah Purba *h₂éd (“at”) sementara akarnya daripada bahasa Indo-Iran Purba *kšnaw-, daripada bahasa Indo-Eropah Purba *ksnew- (“tajamkan”).^[2] Banding dengan Kurdi Tengah ژنفتن (žiniftin) (di Sanandaj), Zazaki eşnawitiş (“dengar”), Lur Utara ٸشنںفتن (ešnaften).

(Dari, formal) AFA^(kekunci): [ʃɪ.niː.d̪ǽn], [ʃʊ.niː.d̪ǽn]
- (Kabuli) AFA^(kekunci): [ʃɪ.niː.d̪ǽn], [ʃʊ.niː.d̪ǽn]
- (Hazaragi) AFA^(kekunci): [ʃi.ni.d̪ǽn], [ʃu.ni.d̪ǽn]

Tradisional: [شِنِیḏَن] ,[شُنِیḏَن], Dari: [شِنِیدَن] ,[شُنِیدَن]

Iran: [شِنیدَن] ,[شُنیدَن]

↑ MacKenzie, D. N. (1971), “āšnūdan(ašnaw-)”, dalam A concise Pahlavi dictionary, London, New York, Toronto: Oxford University Press, page 13
↑ Cheung, Johnny (2007), Etymological Dictionary of the Iranian Verb (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 2), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 456