बच्चा

Bahasa Hindi

Kata nama

बच्चा (baccā) (ejaan bahasa Urdu بچہ)

1. kanak-kanak
2. anak haiwan; haiwan kecil

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Parsi Klasik بچه (bačča), daripada bahasa Parsi Pertengahan wck' (waččag, “kanak-kanak, bayi”), daripada bahasa Iran Purba *wacáh, daripada bahasa Indo-Iran Purba *watsás. Bentuk kembar bagi बछड़ा (bachaṛā, “calf, child, boy”), terus daripada Sanskrit वत्स (vatsá).

Sebutan

• AFA^(kekunci): /bət̪.t͡ʃɑː/, [bɐt̚.t͡ʃäː]

• Audio:

  (file)

• Penyempangan: बच्चा
• Rima: -ət̪t͡ʃɑː