Knochen

Bahasa Jerman

Kata nama

Knochen m (genitif Knochens, jamak Knochenen)

1. tulang

Etimologi

daripada Jerman Tanah Tinggi Pertengahan knoche, daripada Jerman Tanah Tinggi Kuno knohha, daripada bahasa Jermanik Barat Purba *knokō (“tulang, sendi”).

Banding dengan Belanda knook (“tulang”), knokkel, knekel, Inggeris knuckle, Denmark kno dan Sweden knoge.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ˈknɔχn/

• Audio:

  (file)

• Audio:

  (file)