aja

Bahasa Melayu

Adverba

aja (tulisan Jawi اج)

1. (basahan) Bentuk pendek bagi saja

Sebutan

• Kamus Dewan: a·ja

Pautan luar

• "aja" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "aja" di PRPM versi pertama)

Bahasa Bugis

Adverba

aja

1. jangan

Bahasa Jawa

Adverba

aja

1. (Selangor) jangan

Bahasa Melayu Kelantan-Patani

Sebutan

• AFA^(kekunci): [a.d͡ʒa]
• Penyempangan: a‧ja
• Rima: -d͡ʒa

Kata kerja

aja

1. ajar, latih, didik

   Aku tok cèkak doh aja mung, dok reti-reti jugok!

   Saya sudah letih ajar kamu, masih tak reti juga!

Rujukan

• Abdullah al-Qari bin Haji Salleh (1981), “ajar”, dalam Kamus Pertuturan Loghat Kelantan‎, Malaysia: Pustaka Asa, page 10

Pautan luar

• "aja" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (Glosari Dialek Kelantan), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "aja" di PRPM versi pertama)