banduan

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

banduan (Ejaan Jawi بندوان‎, jamak banduan-banduan)

  1. Orang yang dikenakan hukuman duduk atau ditahan di penjara kerana melakukan jenayah.
Terbitan kata[sunting]

Sebutan[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "banduan" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.