bekal

Bahasa Melayu

Kata nama

bekal (ejaan Jawi بکل, jamak bekal-bekal or bekal²)

1. Suatu bahan atau perkara yang dibawa dalam suatu perjalanan.
2. (kiasan) Perkara yang dibawa sebelum mengharungi sebarang perkara pada masa hadapan.

Terbitan kata

• bekalan

Sebutan

• Kamus Dewan: be·kal
• Rima: -kal, -al

• Audio (MY):

  (file)

Rujukan

• "bekal" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "bekal" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "bekal" di PRPM versi pertama)

Bahasa Iban

Kata nama

bekal

1. bekalan

   Iya mai bekal ke sekula.

   Dia membawa bekalan ke sekolah.