budak

Bahasa Melayu

Kata nama

budak (ejaan Jawi بودق, jamak budak-budak or budak²)

1. (Malaysia, Singapura) Manusia berusia rendah; kanak-kanak.
2. (Indonesia) Orang yang dipaksa untuk bekerja bagi seseorang; hamba.

Sebutan

• Kamus Dewan: bu·da/
• AFA^(kekunci): /budak/
• Rima: -udak, -dak, -ak
• (Johor-Riau) AFA^(kekunci): [budäʔ]

Pautan luar

• "budak" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "budak" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

budak (jamak budak-budak)

1. Orang yang dipaksa untuk bekerja bagi seseorang; hamba.
2. (dialek) Manusia berusia rendah; kanak-kanak.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /bu.dak/, /bu.daʔ/
• Penyempangan: bu‧dak

Pautan luar

• "budak" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "budak" di PRPM versi pertama)