ekabahasa

Bahasa Melayu

Kata sifat

ekabahasa (ejaan Jawi ايکابهاس, sebanding lebih ekabahasa, superlatif paling ekabahasa)

1. Perihal satu bahasa.
2. Dapat bertutur dalam satu bahasa.

Etimologi

Daripada eka- +‎ bahasa.

Sebutan

• Kamus Dewan: é·ka·ba·ha·sa

Tesaurus

Antonim

• dwibahasa (dua bahasa)

Lihat juga

• multibahasa

Rujukan

• "ekabahasa" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "ekabahasa" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "ekabahasa" di PRPM versi pertama)