hantar

Bahasa Melayu

Kata kerja

hantar (ejaan Jawi هنتر)

1. Membawa lalu memberi satu barang ke tempat lain.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *hantar, daripada Melayu-Polinesia Purba *hatəD, daripada Austronesia Purba *SatəD.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /hanta(r)/
• Rima: -anta(r), -ta(r), -a(r)
• Kamus Dewan: han·tar

Pautan luar

• "hantar" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "hantar" di PRPM versi pertama)