kalis

Bahasa Melayu

Kata sifat

kalis (ejaan Jawi کاليس, sebanding lebih kalis, superlatif paling kalis)

1. Tidak dapat dimasuki suatu benda; berupaya menahan sesuatu benda.
2. Tidak boleh terkena atau dijangkiti penyakit.
3. Tiada sinar atau kilat; pudar.

Sebutan

• Kamus Dewan: ka·lis

Rujukan

• "kalis" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "kalis" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Suluk

Kata nama

kalis

1. keris

   Kata setaras: barung, puddang, utak

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Melayu keris, daripada bahasa Jawa Kuno kĕris, kris.