kedudukan

Bahasa Melayu

Kata nama

kedudukan (ejaan Jawi کدودوقن, tidak berbilang)

1. Tempat satu objek menetap.
2. Tempat suatu perkara dalam satu konteks.

Etimologi

ke- +‎ duduk +‎ -an

Sebutan

• Kamus Dewan: ke·du·du·kan

Pautan luar

• "kedudukan" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "kedudukan" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

kedudukan (jamak kedudukan-kedudukan)

1. Tempat satu objek menetap.
2. Tempat suatu perkara dalam satu konteks.

Etimologi

ke- +‎ duduk +‎ -an

Sebutan

• Kamus Dewan: kê·du·du·kan

Pautan luar

• “kedudukan” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.