ketua

Bahasa Melayu

Takrifan

Kata nama

ketua (ejaan Jawi کتوا)

1. Orang dengan darjat tertinggi dalam suatu kelompok orang.

Etimologi

ke- +‎ tua

Sebutan

• Kamus Dewan: ke·tua
• AFA^(kekunci): /kətua/
• Rima: -ətua, -tua, -ua
• (Johor-Riau) AFA^(kekunci): [kətuə, -tʷə]

Pautan luar

• "ketua" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata nama

ketua (jamak ketua-ketua)

1. Orang dengan darjat tertinggi dalam suatu kelompok orang.

Etimologi

ke- +‎ tua

Sebutan

• AFA^(kekunci): [kəˈtua̯]
• Rima: -tua̯, -ua̯, -a
• Penyempangan: kê‧tua

Pautan luar

• “ketua” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.