kutub

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

kutub (Ejaan Jawi قطب‎, jamak kutub-kutub)

  1. Titik-titk yang dianggap sebagai hujung Bumi atau planet; kawasan yang tidak merasai putaran.
  2. Kawasan fokus magnet; selalunya kedua-dua hujung magnet.
  3. (keelektrikan) Kawasan keluar masuk arus elektrik.

Etimologi[sunting]

Pinjaman bahasa Arab قطب‎.

Sebutan[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "kutub" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.