paip

Bahasa Melayu

Kata nama

paip (ejaan Jawi ڤاءيڤ, jamak batang)

1. (anatomi) Suatu tiub (silinder berongga) yang digunakan sebagai saluran menghantar air atau sebarang bendalir.

Kata terbitan

• perpaipan

Etimologi

Daripada bahasa Inggeris pipe.

Sebutan

• Kamus Dewan: paip

Rujukan

• "paip" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "paip" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "paip" di PRPM versi pertama)