resistance

Bahasa Inggeris

Kata nama

resistance (terbilang dan tidak terbilang, jamak resistance)

1. rintangan
   1. Perbuatan rintang atau halang.
   2. Gerakan pembebasan daripada suatu kekangan.
   3. (fizik, keelektrikan) rintangan elektrik

Etimologi

Daripada bentuk lama resistence, daripada Inggeris Pertengahan resistence, daripada bahasa Perancis Kuno resistence, daripada bahasa Latin resistentia. Juga resist +‎ -ance.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ɹɪˈzɪstəns/

• Audio (AS):

  (file)