saraf

Bahasa Melayu

Takrifan 1

Kata nama

saraf (ejaan Jawi سارف, jamak saraf-saraf)

1. (anatomi) Sejenis urat yang menghubungkan otak dengan bahagian-bahagian badan yang berfungsi sebagai medium penghantaran isyarat demi kelangsungan badan.

Takrifan 2

Kata nama

saraf (ejaan Jawi صرف, tidak berbilang)

1. (linguistik, tatabahasa) Ilmu berkenaan perubahan bentuk perkataan untuk memberi makna tatabahasa baharu terhadap perkataan itu.

Etimologi

Pinjaman bahasa Arab صَرْف (ṣarf).

Sebutan

• Kamus Dewan: sa·raf

• Audio (MY):

  (file)

Rujukan

• "saraf" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "saraf" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "saraf" di PRPM versi pertama)