so

Bahasa Melayu

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Inggeris so.

Kata hubung

so

1. supaya, agar
2. Kata hubung yang menandakan kesan suatu perkara; jadi, maka, oleh itu.

Bahasa Inggeris

Kata hubung

so

1. supaya, agar
2. Kata hubung yang menandakan kesan suatu perkara; jadi, maka, oleh itu.

Adverba

so

1. Adverba penguat kata sifat; sangat, amat dsb.

Etimologi

Daripada Inggeris Pertengahan so, swo, zuo, swa, swe, daripada Inggeris Kuno swā, swǣ, swē, daripada Jermanik Barat Purba *swā, daripada Jermanik Purba *swa, *swē, daripada bahasa Indo-Eropah Purba *swē, *swō.

Sebutan

• (UK) enPR: sō, AFA^(kekunci): /səʊ/
• (A.S.) AFA^(kekunci): /soʊ/

• Audio (AS):

  (file)

• Rima: -əʊ
• Homofon: seau, sew, soe, soh, soy

Bahasa Jepun

Perumian

so

1. Transkripsi rōmaji bagi そ
2. Transkripsi rōmaji bagi ソ