sudut

Bahasa Melayu

Kata nama

sudut (ejaan Jawi سودوت, jamak sudut-sudut or sudut²)

1. Titik di mana satu garisan atau permukaan membelok (dalam bentuk); penjuru, bucu.
2. (geometri) Kawasan antara dua garisan bertemu.
3. Kawasan terpencil atau kurang tercapai.
4. Satu arah atau bidang penilaian dalam suatu perkara atau isu.

Sebutan

• Kamus Dewan: su·dut

Pautan luar

• "sudut" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM)

Bahasa Indonesia

Kata nama

sudut (jamak sudut-sudut)

1. Titik di mana satu garisan atau permukaan membelok (dalam bentuk); penjuru, bucu.
2. (geometri) Kawasan antara dua garisan bertemu.
3. Kawasan terpencil atau kurang tercapai.
4. Satu arah atau bidang penilaian dalam suatu perkara atau isu.

Sebutan

• Penyempangan: su‧dut

Pautan luar

• “sudut” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.