teras

Bahasa Melayu

Kata nama

teras (ejaan Jawi ترس, jamak teras-teras)

1. Bahagian pusat; bahagian tengah-tengah objek.
2. (kiasan) Bahagian atau aspek penting sesuatu perkara.

Etimologi

Daripada Melayu-Polinesia Purba *teRas (banding dengan Māori toa, Hawaii koa).

Sebutan

• Kamus Dewan: te·ras

Pautan luar

• "teras" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "teras" di PRPM versi pertama)