timbun

Bahasa Melayu

Kata kerja

timbun (ejaan Jawi تيمبون, jamak timbun-timbun or timbun²)

1. Mengumpulkan barangan atau perkara banyak-banyak di satu tempat.

Etimologi

Daripada bahasa Jawa ꦠꦶꦩ꧀ꦧꦸꦤ꧀ (timbun).

Sebutan

• Kamus Dewan: tim·bun

Pautan luar

• "timbun" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM)

Bahasa Indonesia

Kata nama

timbun (jamak timbun-timbun)

1. Sekumpulan barangan yang dikumpul banyak-banyak di satu-satu tempat.

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Jawa ꦠꦶꦩ꧀ꦧꦸꦤ꧀ (timbun), daripada bahasa Jawa Kuno timbun.

Sebutan

• Penyempangan: tim‧bun

Pautan luar

• “timbun” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.