tinta

Bahasa Melayu

Takrifan

tinta (ejaan Jawi تينتا, jamak tinta-tinta or tinta²)

1. Cecair yang digunakan untuk menulis di atas helaian; dakwat.

Etimologi

Pinjaman bahasa Portugis tinta (“dakwat”), daripada bahasa Galicia-Portugis Kuno tinta, tĩta, daripada bahasa Latin tincta (“diwarnakan”), bentuk tingō (“nila”, kata kerja).

Sebutan

• Kamus Dewan: tin·ta

Rujukan

• "tinta" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "tinta" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata nama

tinta (jamak tinta-tinta)

1. dakwat (cecair untuk menulis)

Etimologi

Daripada bahasa Portugis tinta (“dakwat”), daripada bahasa Galicia-Portugis Kuno tinta, tĩta, daripada bahasa Latin tincta (“diwarnakan”), bentuk tingō (“nila”, kata kerja).

Sebutan

• Penyempangan: tin‧ta

Pautan luar

• “tinta” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Portugis

Takrifan

Kata nama

tinta

1. cat
2. dakwat (cecair untuk menulis)
3. nila

Etimologi

Daripada Galicia-Portugis Kuno tinta, tĩta, daripada Latin tincta (“diwarnakan”), bentuk tingō (“nila”, kata kerja).

Sebutan

• Penyempangan: tin‧ta