undur

Bahasa Melayu

Kata kerja

undur (ejaan Jawi اوندور)

1. Berjalan atau pergi ke belakang; secara terbalik daripada arah asal.
2. Menjauhkan diri daripada sesuatu tempat.

Etimologi

Daripada Melayu-Polinesia Purba *unduD, *undur (“berundur”). Banding dengan Binukid undud (“berundur”).

Sebutan

• Kamus Dewan: un·dur
• (Johor-Selangor) AFA^(kekunci): /undo(r)/
• (Riau-Lingga) AFA^(kekunci): /undʊ(r)/
• Rima: -ndo(r), -do(r), -o(r)
• Rima: -ur

Pautan luar

• "undur" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Iban

Kata kerja

undur

1. pergi ke hilir
2. surut

Bahasa Indonesia

Kata kerja

undur

1. Berjalan atau pergi ke belakang; secara terbalik daripada arah asal.
2. Menjauhkan diri daripada sesuatu tempat.

Etimologi

Daripada Melayu undur, daripada Melayu-Polinesia Purba *unduD, *undur (“berundur”).

Sebutan

• Penyempangan: un‧dur
• AFA^(kekunci): /unˈdʊɾ/
• Rima: -dur, -ur

Pautan luar

• “undur” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.