jalan buntu
Bahasa Melayu
[sunting]
Takrifan
[sunting]Kata nama
[sunting]jalan buntu (ejaan Jawi جالن بونتو, jamak jalan-jalan buntu or jalan2 buntu)
- jalan mati; jalan yang berhenti tanpa bersambung dengan jalan lain.
- (kiasan) Hentian atau halangan terhadap satu perkara.
Etimologi
[sunting]Sebutan
[sunting]- Kamus Dewan: ja·lan bun·tu
Pautan luar
[sunting]- "jalan buntu" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.
Bahasa Indonesia
[sunting]Takrifan
[sunting]Kata nama
[sunting]jalan buntu (jamak jalan-jalan buntu)
- jalan mati; jalan yang berhenti tanpa bersambung dengan jalan lain.
- (kiasan) Hentian atau halangan terhadap satu perkara.
Etimologi
[sunting]Sebutan
[sunting]- Penyempangan: ja‧lan, bun‧tu
Pautan luar
[sunting]- “jalan buntu” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.