kitab suci

Bahasa Melayu

Takrifan

kitab suci (ejaan Jawi کتاب سوچي, jamak kitab-kitab suci or kitab² suci)

1. (agama) Buku atau kitab yang dipandang tinggi dan menjadi pegangan serta rujukan utama penganut sesebuah agama.

Etimologi

kitab +‎ suci

Sebutan

• Kamus Dewan: ki·tab su·ci

Rujukan

• "kitab suci" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "kitab suci" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata nama

kitab suci (jamak kitab-kitab suci)

1. (agama) Buku atau kitab yang dipandang tinggi dan menjadi pegangan serta rujukan utama penganut sesebuah agama.

Etimologi

kitab +‎ suci

Pautan luar

• “kitab suci” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.