keturunan

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

keturunan (Ejaan Jawi کتورونن‎, jamak keturunan-keturunan)

  1. Golongan keluarga yang terkemudian (anak, cucu dan seterusnya).
  2. Sesuatu yang diwarisi atau diberikan kepada golongan keturunan terkemudian.
  3. Suatu penderitaan atau kesakitan yang diturunkan (akibat perkara luar tabii).

Etimologi[sunting]

ke- +‎ turun +‎ -an

Sebutan[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "keturunan" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.