muka

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

muka (Ejaan Jawi موک‎, jamak muka-muka)

  1. (anatomi) Bahagian hadapan kepala yang memiliki organ-organ, iaitu mata, hidung dan mulut.
  2. Bahagian hadapan suatu objek, bahagian yang menghadap diri.

Etimologi[sunting]

Daripada bahasa Sanskrit मुख (mukha), menggantikan muha, bentuk reflex lazim Templat:ncog.

Sebutan[sunting]

Tesaurus[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "muka" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.