muka awam

Bahasa Melayu

Kata sifat

muka awam (ejaan Jawi موکا عوام, sebanding lebih muka awam, superlatif paling muka awam)

1. (slanga, peribahasa, kata kasar) Muka yang bersifat biasa-biasa sahaja rupa, atau lebih teruk, bersifat hodoh.

   Antonim: muka swasta

Pautan luar

• "muka awam" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "muka awam" di PRPM versi pertama)