tapak

Bahasa Melayu

Kata nama

tapak (ejaan Jawi تاڤق, jamak tapak-tapak or tapak²)

1. Kawasan permukaan kaki atau tangan.
2. Bahagian bawah suatu benda.
3. Tempat atau tanah terletak suatu bangunan.
4. Jarak antara dua langkah kaki.

Sebutan

• Kamus Dewan: ta·pa/

Rujukan

• "tapak" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "tapak" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "tapak" di PRPM versi pertama)

Bahasa Kadazandusun

Kata nama

tapak

1. pinggan (kecil)

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ta.pak/
• Rima: -pak, -ak
• Penyempangan: ta‧pak

Rujukan

1. “tapak” dalam Komoiboros DusunKadazan, Dusun Kadazan Dictionary, Kota Kinabalu: Mongulud Boros Dusun Kadazan, 1994, muka surat 258.

Bahasa Suluk

Kata nama

tapak

1. pinggan (kecil)